Rozpoczęcie roku przedszkolnego

 Nie spiesz się, pomóż dziecku rozebrać się , pocałuj je i wyjdź

 Bądź spokojny i zdecydowany, twój niepokój może udzielić się dziecku.

 Powiedz dziecku kto i kiedy po niego przyjdzie, że nie zostanie w przedszkolu do nocy, że na pewno będzie odebrany.

 Pierwsze dni w przedszkolu wiążą się zwykle z zachwianiem poczucia bezpieczeństwa, boi się tego, co go spotka i tego, że mama nie wróci.

 Przyjdź po dziecko punktualnie, dobrze jest przez pierwsze dni zabierać dziecko nieco wcześniej, np. po obiedzie lub zaraz po podwieczorku. Bardzo stresująca jest dla dziecka sytuacja gdy większość kolegów poszła już do domu.

 Chwalmy dziecko za jego dzielność i umiejętność radzenia sobie w nowej sytuacji.

 Jeśli dziecko płakało, dajmy mu czas na zaakceptowanie nowej sytuacji. Okres adaptacji przebiega bardzo różnie, niektóre dzieci po pierwszym tygodniu są spokojne, inne dopiero po miesiącu zaczynają  rozpaczać, kiedy zorientują się, że pewien etap w ich życiu skończył się bezpowrotnie, a ono wolałoby aby było jak dawniej.

 Pamiętaj, że nasz maluch ma prawo wyrażać sprzeciw i niezadowolenie, w jego życiu zaszła ogromna zmiana i potrzebuje czasu aby to zaakceptować

 Jeśli dziecko przy pożegnaniu płacze, postaraj się, żeby przez kilka pierwszych dni odprowadzał je do przedszkola tata lub inna osoba , rozstanie będzie mniej bolesne.

 Jeśli choć raz, płacz dziecka będzie powodem zabrania go do domu, to dziecko szybko zrozumie, że w ten sposób może wszystko wymusić i wykorzysta naszą słabość

 Zawsze żegnaj i witaj się z dzieckiem z uśmiechem.

Czego nie należy robić:

 Straszyć dziecko przedszkolem.

 Posłać do przedszkola dziecko, które nigdy dotąd nie zostawało bez mamy.

Zaglądać po pożegnaniu do sali, by sprawdzić, czy dziecko się bawi. Jeśli nasza pociecha to zauważy, resztę dnia spędzi przy drzwiach, bo skoro mama raz zajrzała, to może to jeszcze zrobić

 Dzwonić do przedszkola z pytaniem jak sobie radzi nasze dziecko. Telefon – to konieczność wyjścia z sali nauczycielki, a więc dodatkowy powód do niepokoju dla dziecka.

  Nie należy poddawać się!